Υπάρχει μια μεγάλη ευχαρίστηση μέσα στα απάτητα δάση. Υπάρχει μια έκσταση επάνω στη μοναχική ακτή.
Υπάρχει μια κοινωνία, όπου κανείς δεν επιβάλλεται. Απ'το απέραντο πέλαγος και το μελωδικό μουγκρητό του...
αγαπώ περισσότερο τη φύση από τους ανθρώπους... - Λόρδος Μπάιρον -
Μαμά!
Μαμά! Βοήθησέ με.
Τι τρέχει;
Δεν ήταν όνειρο, Γουόλτ. Δεν το φαντάστηκα.
Τον άκουσα. Τον άκουσα. Άκουσα τον Κρις.
- Τον άκουσα! - Το ξέρω.
Όχι. Δεν το φαντάστηκα, Γουόλτ.
Όχι. Είναι... Είναι...
- Τον άκουσα! - Μπίλυ.
Στον Γουέιν. Χαιρετίσματα απ' το Φέρμπανκς! (Αλάσκα)
Έφτασα πριν δύο μέρες.
Ήταν πολύ δύσκολο να βρω μεταφορικό μέσο στο Τζούκον, (Καναδάς)
...αλλά τελικά έφτασα.
Αγόρασα ένα καινούργιο βιβλίο από το τοπικό "Flora and Fauna".
Είμαι προετοιμασμένος μ'όλα τα απαραίτητα για να μείνω στην ύπαιθρο για μερικούς μήνες.
Ίσως περάσει αρκετός καιρός ώσπου να επιστρέψω στα νότια.
Απλά θα ήθελα να ξέρεις, ότι είσαι ένας πολύ σπουδαίος άνθρωπος.
ΚΛΕΙΣΤΟΣ ΤΟΝ ΧΕΙΜΩΝΑ
Μέχρι εδώ μπορώ να σε πάω.
Εντάξει. Ευχαριστώ.
- Αυτά δεν τα θέλεις; - Κράτα τα.
Όπως νομίζεις.
Ευχαριστώ και πάλι.
Περίμενε ένα λεπτό.
Πάρε αυτά. Θα κρατήσουν τα πόδια σου στεγνά.
Αν παραμείνεις ζωντανός, κάνε μου ένα τηλέ- φωνο. Το νούμερο μου είναι μέσα στις μπότες.
Ευχαριστώ.
ΤΩΡΑ ΠΕΡΠΑΤΩ...
ΜΕΣ ΤΗΝ ΑΓΡΙΑ ΦΥΣΗ
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ PARIS K.
"Δεν έχω κανένα φόβο όταν είμαι μόνος."
"Θα είμαι καλύτερα απ' ότι ήμουν πριν."
"Έχω αυτή τη φλόγα. Θα περιμένω να θεριεύσει."
"Αυτός που ήμουν πριν, δεν μπορώ να ξαναγίνω."
"Οι μακριές νύχτες μου επιτρέπουν να αισθάνομαι ότι...
πέφτω... πέφτω...
τα φώτα σβήνουν... Άσε με να αισθανθώ ότι πέφτω...
ότι πέφτω, ομαλά στη γη."
"Θα πάρω αυτή τη ψυχή, που είναι μέσα μου τώρα...
σαν έναν καινούργιο φίλο, που θα ξέρω για πάντα."
"Έχω αυτή τη φλόγα και τη θέληση να δείξω...
ότι θα είμαι πάντα καλύτερος από πριν."
"Οι μακριές νύχτες μου επιτρέπουν να αισθάνομαι ότι...
πέφτω... πέφτω...
τα φώτα σβήνουν... Άσε με να αισθανθώ ότι πέφτω...
ότι πέφτω, ομαλά στη γη."
Είναι κανείς εδώ;
Μάλλον όχι!
"Διέσχισα το μεγάλο ποτάμι" "Ημέρα του Μαγικού Λεωφορείου"
Δυο χρόνια περπατά τη γη.
Χωρίς τηλέφωνο, χωρίς πισίνα, χωρίς κατοικίδια,
χωρίς τσιγάρα.
Η απόλυτη ελευθερία.
Ένας εξτρεμιστής. Ένας αισθητικός ταξιδιώτης...
που σπίτι του είναι ο δρόμος.
"Άκου, γέρο. Μην με ψυχαναλύεις, εντάξει;"
- "Σκάσε. Θα σε πάω εκεί που πάμε." - "Και που πάμε;"
"Σου είπα. Στο πουθενά!"
Τώρα λοιπόν, μετά από δυο ταραχώδη χρόνια, έρχεται η τελευταία και καλύτερη περιπέτεια.
Η κλιμακούμενη μάχη του να σκοτώνεις...
η ψεύτικη ύπαρξη εσωτερικά...
ολοκληρώνει θριαμβευτικά την πνευματική επανάσταση.
Χωρίς να δηλητηριάζεται πια από τον πολιτισμό, τρέπεται σε φυγή...
και προχωράει μόνος πάνω στη στεριά για να γίνει...
ένας χαμένος στην ερημιά.
Αλεξάντερ Σούπερτραμπ Μάιος 1992
Πανεπιστήμιο Έμορι, Ατλάντα. Δύο χρόνια πριν το "Μαγικό" Λεωφορείο...
... σκληρή δουλειά και πολλαπλές συνεισφορές στην κοινότητά μας κατά τη διάρκεια του χρόνου,
σας χαιρετίζουμε και σας προσφέρουμε
άλλον έναν γύρο χειροκροτημάτων και συγχαρητηρίων.
Νίνα Λυν Λόκγουιν.
Βανέσα Ντενίζ Λόουερι.
Κρίστοφερ Τζόνσον ΜακΚάντλες.
Ρεγγίνα Βικτόρια ΜακΝάμπ.
Τους βλέπω να στέκονται στις κεντρικές πύλες των κολεγίων τους.
Bλέπω τον πατέρα μου να περπατά κάτω από μια αψίδα από ψαμμίτη...
τα κόκκινα κεραμίδια να λάμπουν σαν πιάτα από αίμα πάνω από το κεφάλι του.
Βλέπω τη μητέρα μου με μερικά βιβλία στο γοφό της, να στέκεται στην κολώνα με τις σιδερένιες πύλες ανοικτές πίσω της...
...με μυτερές μαύρες άκρες, στον Μαγιάτικο αέρα.
Είναι έτοιμοι να αποφοιτήσουν.
Είναι έτοιμοι να παντρευτούν. Είναι παιδιά. Είναι χαζοί.
Το μόνο που ξέρουν είναι ότι είναι αγνοί, ότι δεν θα πληγώσουν κανένα.
Θέλω να πάω και να τους πω, "Σταματήστε, μην το κάνετε."
"Είναι η λάθος γυναίκα, είναι ο λάθος άντρας."
"Θα κάνετε πράγματα που ποτέ δεν φανταζόσασταν ότι θα κάνατε."
"Θα κάνετε άσχημα πράγματα στα παιδιά."
"Θα υποφέρετε με τρόπους που δεν έχετε σκεφτεί ποτέ."
"Θα θέλετε να πεθάνετε."
Θέλω να πάω εκεί, σ'αυτό το τελευταίο Μαγιάτικο φως και να το πω.
Αλλά δεν το κάνω. Θέλω να ζήσω.
Τους παίρνω ως γυναικείες και αντρικές χάρτινες κούκλες και τους χτυπάω μαζί...
σαν τσακμακόπετρα, μέχρι να βγάλουν σπινθήρα. Και λέω:
"Κάντε ότι είναι να κάνετε αλλά εγώ, θα μιλήσω γι'αυτό."
Εδώ είναι, Γουόλτ. Εντάξει;
Ποιος το έγραψε αυτό;
Θα μπορούσε να είναι ένας από μας, έτσι;
Γιατί αφήνει την Καρίν να οδηγεί το αυτοκίνητό του;
Υπάρχουν πολλά ωραία ποιήματα μέσα.
Πρέπει να της μιλήσω γι'αυτό.
Κάθισε.
Συγνώμη. Ήρθε ο γιος μου. Απεφοίτησε από το κολέγιο Έμορυ σήμερα.
Κρις, γεια! Περιμέναμε και περιμέναμε.
Με τρόμαξες του θανατά πηδώντας έτσι πάνω στη σκηνή.
- Γεια σου, μπαμπά. - Συγχαρητήρια, γιε μου.
- Είναι ένα μεγάλο βήμα αυτό. - Σ'ευχαριστώ, μπαμπά.
Εντάξει.
- Δεν επιτρέπεται να οδηγείς στην Τζόρτζια. - Γιατί; Έχω γραπτή άδεια.
Επειδή είναι παράνομο ο μαθητευόμενος οδηγός...
να οδηγεί σε διαφορετική πολιτεία από τη δική του.
Δεν το ήξερα. Νόμιζα ότι αν ήμουν με έναν νόμιμο οδηγό θα ήταν εντάξει.
- Θα μας ζαλίσουν; - Όχι.
Μάλλον όλοι πανηγυρίζουν σήμερα.
- Θα μείνουν στο μπαρ, σωστά; - Σωστά.
Οι βαθμοί μου είναι αρκετά καλοί, νομίζω, για να μπω στη νομική του Χάρβαρντ.
Αυτό είναι θαυμάσιο, Κρις.
Είναι σπουδαίο.
Πόσα λεφτά σου περίσσεψαν για το κολέγιο;
Για την ακρίβεια, 24.500,68 δολάρια.
Είσαι πολύ συγκεκριμένος.
Έπρεπε να πάω στην τράπεζα σήμερα το πρωί, μαμά.
Η μητέρα σου και εγώ θα χαιρόμασταν να συμβάλλουμε στα έξοδα για το Χάρβαρντ.
Σωστά.
Πρέπει να ανακαλύψω τι θέλω να κάνω.
Έχω πολλά να πακετάρω και να οργανώσω εδώ πρώτα.
Ο πατέρας σου και εγώ, θέλουμε να σου κάνουμε ένα δώρο.
Θέλουμε να βγεις από αυτή τη σακαράκα.
Ποια σακαράκα;
Αυτή.
Θέλουμε να σου πάρουμε καινούριο αυτοκίνητο.
Καινούριο αυτοκίνητο;
Γιατί να θέλω καινούριο αυτοκίνητο;
Το Ντάτσουν πάει μια χαρά.
Νομίζετε ότι θέλω κάτι φανταχτερό;
Μήπως ανησυχείτε τι θα σκεφτούν οι γείτονες;
Δεν πρόκειται να σου πάρουμε καμιά καινούρια Κάντιλακ, Κρις.
Απλά θέλουμε να σου πάρουμε ένα καινούριο ασφαλές αμάξι.
Δεν ξέρεις πότε θα εκραγεί αυτό το πράγμα εκεί έξω.
Να εκραγεί; Είστε τρελοί; Είναι μια χαρά αμάξι.
Δεν χρειάζομαι καινούριο αυτοκίνητο. Δεν θέλω καινούριο αυτοκίνητο.
- Δεν θέλω τίποτα. - Εντάξει.
- Συνέχεια πράγματα, πράγματα... - Εντάξει.
- Πάλι τα ίδια. - Ευχαριστώ.
- Μάλλον άλλο εννοεί.
Απλά θέλει το παλιό του αμάξι. Δεν είναι και τίποτα σοβαρό.
Ευχαριστώ. Απλά δεν θέλω τίποτα.
Ο Κρις μετράει τον εαυτό του και τους γύρω του με έναν αυστηρό ηθικό κώδικα.
Ρίσκαρε, με μια αδυσώπητα μοναχική πορεία...
αλλά βρήκε συντροφιά στους χαραχτήρες των βιβλίων που αγαπούσε.
Από συγγραφείς όπως τον Τολστόι, τον Τζακ Λόντον και τον Θορώ.
Μπορούσε να επιστρατεύσει λέξεις τους για να ταιριάξει οποιαδήποτε περίσταση,
και το έκανε συχνά.
Προς Την: "OXFAM America" 24.000 Δολάρια
"Αυτές είναι όλες μου οι οικονομίες. Ταΐστε κάποιον μ' αυτές." Κρίστοφερ Τζ. ΜακΚάντλες
Ξέχασα να ρωτήσω πιο εδάφιο διάλεξε για το δείπνο της αποφοίτησης...
αλλά τουλάχιστον ξέρω ποιους στόχευε.
Ήταν σίγουρο ότι ο Κρις θα έφευγε μακριά.
Και όταν θα το έκανε, θα το έκανε με χαρακτηριστική υπερβολή.
Κεφάλαιο 1ο: Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΜΟΥ
"Όταν βαδίζω δίπλα της είμαι ο καλύτερος άνθρωπος...
όταν σκέφτομαι να την εγκαταλείψω πάντα ξαναγυρίζω πίσω."
"Κάποτε έχτισα ένα ερημητήριο για να την λατρεύω αφ' υψηλού...
και όταν κατέβηκα για να ελευθερωθώ με τράβηξε μέσα πάλι."
"Υπάρχει ένα μεγάλος δυνατός ήλιος..."
"Αναμφισβήτητα η απόδραση απ' την καθημερινότητα πάντα μας χαροποιούσε.
"Συνδέεται μέσα στο μυαλό μας με τη διαφυγή από το παρελθόν μας,
την κατοχή, το νόμο και όλες τις ενοχλητικές υποχρεώσεις."
"Η απόλυτη ελευθερία."
"Και ο δρόμος πάντοτε τραβούσε δυτικά."
ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΙΦΝΙΔΙΩΝ ΠΛΗΜΜΥΡΩΝ
Λίμνη Μιντ, Αριζόνα Ιούλιος 1990
Χρειάζομαι ένα όνομα.
ΑΛΕΞΑΝΤΕΡ ΣΟΥΠΕΡΤΡΑΜΠ (Σούπερτραμπ = Σούπερ Αλήτης) ΙΟΥΛΙΟΣ 1990
Κατά το τέλος του Ιούνη, το Έμορυ ταχυδρόμησε τους γονείς μας, την τελική βαθμολογία του Κρις.
Σχεδόν όλα ήταν άριστα.
Άριστα στο "Απαρτχάιντ", στην "Κοινωνική Δομή της Νότιας Αφρικής".
Σχεδόν άριστα στην "Σύγχρονη Αφρικανική Πολιτική" και στον "Υποσιτισμό της Αφρικής".
Παντού τα ίδια. Ήταν έξυπνο αγόρι, ο αδελφός μου.
Αλλά μέχρι το τέλος του Ιούλη, δεν είχαμε νέα του...
και οι γονείς μου άρχισαν να ανησυχούν.
Ο Κρις δεν είχε τηλέφωνο στο σπίτι του...
κι έτσι αποφάσισαν να πάνε ως την Ατλάντα και να του κάνουν έκπληξη.
Όταν έφτασαν στο διαμέρισμα, υπήρχε ταμπέλα "Προς Ενοικίαση"
και ο ιδιοκτήτης είπε πως ο Κρις έφυγε στα τέλη Μαΐου.
"Ναι. Έφυγε πριν δυο μήνες."
Έτσι, όταν γύρισαν σπίτι, παρέλαβαν όλα τα γράμματα που έστελναν στον Κρις το καλοκαίρι,
αλλά είχαν επιστραφεί πίσω.
Ο Κρις κανόνισε με το ταχυδρομείο, να τα κρατήσει μέχρι την 1η Αυγούστου,
για να κερδίσει χρόνο.
Εσύ ήξερες τίποτα γι' αυτό;
Δεν μου είπε τίποτα.
Κατάλαβα τι έκανε. Σπατάλησε τέσσερα χρόνια...
πραγματοποιώντας το παράλογο και κουραστικό καθήκον να αποφοιτήσει από το κολέγιο...
και τώρα χειραφετήθηκε από όλον εκείνο τον κόσμο της αφαίρεσης,
της ψεύτικης ασφάλειας, της γονικής και υλικής υπερβολής...
απ' όλα αυτά τα πράγματα που τον απομάκρυναν απ' την αλήθεια της ύπαρξής του.
Κορυφογραμμή Ακτής Ειρηνικού, Βόρεια Καλιφόρνια - Αύγουστος 1990
- Γεια σου. Μπες μέσα. - Εντάξει.
Μόλις που σε διακρίναμε κάτω από αυτό το τρελό καπέλο που φοράς.
Αυτή η πόρτα είναι λίγο χαλασμένη. Ορίστε. Μπες μέσα.
Αυτός είναι ο Ρέινι.
Γεια σου, Ρέινι.
- Εγώ είμαι η Τζαν. - Άλεξ.
- Ο Άλεξ με το καπέλο. - Ναι.
Ώστε είσαι δερμάτινος τώρα.
Δερμάτινος;
Ναι, δερμάτινος αλήτης. Έτσι λένε αυτούς που τριγυρίζουν με τα πόδια.
- Εμείς είμαστε λαστιχένιοι αλήτες. - Επειδή έχουμε όχημα.
- Μη με σκουντάς. - Κόφτο.
Κι ο Άλεξ θα μπορούσε να έχει όχημα, αλλά αποφάσισε να κάψει τα λεφτά του.
Και γιατί το έκανες αυτό;
Δεν χρειάζομαι χρήματα. Κάνουν τους ανθρώπους επιφυλακτικούς.
Έλα τώρα, Άλεξ. Πρέπει να είσαι και λίγο επιφυλακτικός.
Εννοώ, το βιβλίο σου είναι ωραίο,
αλλά δεν μπορείς να στηρίζεσαι αποκλειστικά σε φύλλα και καρπούς.
Εσύ αν θέλεις μπορείς να στηρίζεσαι σε περισσότερα απ' αυτά.
Πού είναι οι γονείς σου;
Ζούνε τη ζωή τους κάπου.
Φαίνεσαι καλό παιδί. Να είσαι δίκαιος.
Δίκαιος;
Ξέρεις τι εννοώ.
Θα παραφράσω τον Θορώ εδώ.
"Αντί για αγάπη, χρήματα, πίστη, δόξα και δικαιοσύνη...
δώσ' μου αλήθεια."
Από τότε που εγώ και ο Κρις, θυμόμαστε...
υπήρχαν καθημερινές κρίσεις οργής στο σπίτι μας.
Βία που αναγκαζόμασταν να παρακολουθούμε. Ήταν πολύ αληθινό.
Αλλά ήταν επίσης και σαν μια θεατρική παράσταση.
Μας όριζαν ταυτόχρονα ως δικαστές και κατηγορούμενους.
"Και σου πήρα αυτό το δώρο, αυτό το ακριβό δώρο."
Ο μπαμπάς υπήρξε ένας ευφυής νέος
που επέλεξε η ΝΑΣΑ για να σχεδιάσει τα Αμερικανικά δορυφορικά συστήματα ραντάρ
που θα ήταν η απάντηση στο Ρωσικό Σπούτνικ.
Αργότερα, η μαμά και αυτός ξεκίνησαν μια συμβουλευτική εταιρία
συνδυάζοντας την ευρηματικότητά της
με τον πλούτο των γνώσεών του.
"Κοίτα αυτό."
Αλλά όταν η εταιρία έβγαλε το πρώτο εκατομμύριο,
η καριέρα και τα χρήματα ενθάρρυναν την τύφλωσή τους.
"Ευχαριστώ πάρα πολύ."
Θυμάμαι το πρώτο οικογενειακό συμβούλιο...
για να μας ανακοινώσουν ότι σκοπεύουν να πάρουν διαζύγιο.
Ήθελαν να διαλέξουμε με ποιον θα πηγαίναμε να μείνουμε.
Πεθάναμε στο κλάμα.
Το διαζύγιο δεν πραγματοποιήθηκε...
αλλά οι μάχες και τα συμβούλια δεν σταμάτησαν ποτέ.
Ο Κρις κι εγώ αποστασιοποιηθήκαμε.
Λέγαμε: "Προχωρήστε".
"Πάρτε διαζύγιο."
Αν σου πετάξω ένα σπίρτο, θα έχω δείπνο και ζεστασιά την ίδια στιγμή.
Πού πηγαίνει η Τζαν;
Φίλε μου, δεν πάνε όλα καλά στο μέτωπο των χίπις.
Είσαι ένας μικρός εργατικός μπάσταρδος, έτσι;
Λιγάκι.
Είναι αστείο πώς εξελίσσονται τα πράγματα μερικές φορές.
Αγαπούσα αυτή τη γυναίκα για πολλά χρόνια, φίλε.
Αλλά, βλέπεις, έχει μια ιστορία.
Προσπαθούσαμε να το ξεπεράσουμε, ήρεμα και ήσυχα.
Όταν πέσαμε επάνω σου χτες,
αυτό που προσπαθούσαμε να ξεπεράσουμε...
άρχισε να το θυμάται πάλι. Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
- Νομίζω πως ναι. - Τι νομίζεις;
Λοιπόν...
Μερικοί πιστεύουν πως δεν αξίζουν την αγάπη.
Μπαίνουν ήσυχα σε κενούς χώρους...
προσπαθώντας να κλείσουν τα κενά του παρελθόντος.
Αυτή κι αν είναι διορατικότητα. Χριστέ μου!
- Δεν είσαι ο Χριστός, έτσι; - Κοίτα ποιος μιλάει.
Θα περπατήσεις πάνω στο νερό να μου τη φέρεις πίσω, φίλε;
Όχι. Φοβάμαι το νερό.
Πάντα το φοβόμουν.
Πρέπει να το ξεπεράσω όμως κάποτε... Θα κολυμπήσω λοιπόν...
αν κουβαλήσεις τα ξύλα στην κατασκήνωση.
- Εντάξει. - Ναι;
- Πες πως έγινε. - Εντάξει.
"Τα μόνα δώρα της θάλασσας είναι τα άγρια φουσκώματα...
και περιστασιακά, η πιθανότητα να νοιώθεις δυνατός."
"Δεν ξέρω πολλά για τη θάλασσα...
αλλά ξέρω πως έτσι έχουν τα πράγματα."
"Και ξέρω ακόμα, πόσο σπουδαίο είναι στη ζωή...
όχι απαραίτητα να είσαι δυνατός, αλλά να νοιώθεις δυνατός...
να μετράς τον εαυτό σου τουλάχιστον μια φορά...
να βρεθείς τουλάχιστον μία φορά στην αρχαιότερη ανθρώπινη κατάσταση...
αντιμετωπίζοντας την τυφλή, κωφή πέτρα μόνος...
με μόνη βοήθεια τα χέρια σου και το κεφάλι σου."
Έρχεται ένα μεγάλο κύμα!
Ρέινι, έχω παγώσει!
Μπορείς να με αγκαλιάσεις;
Το ναυτικό κατεδάφισε και εγκατέλειψε τη βάση εκεί πέρα...
και το μόνο που έμεινε είναι τα τσιμεντένια θεμέλια και οι πλάκες.
- Θα έσκαβες τις πλάκες. - Θα σου άρεσε. Θα σου άρεσε.
- Αν ήσουν ακόμα στη γύρα. - Θα σου άρεσε.
Αγαπητοί ταξιδιώτες.
Απλά ζω φτωχά κάτω από τον ήλιο. Αυτό ξέρω να κάνω.
Ακούγεται ωραίο.
Αν έρθεις, θα σου φτιάξω το κατάλληλο καπέλο.
- Το υπόσχεσαι; - Ορκίζομαι στο Θεό.
Ω, μωρό μου. Μωρό μου.
- Σταμάτα. Περίμενε. - Ναι.
- Ω, ναι. - Εντάξει.
Άσε με να σβήσω το φως.
ΤΖΑΝ ΚΑΙ ΡΕΪΝΙ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
- Μου θύμισε... - Ξέρω.
Κεφάλαιο 2ο: ΕΦΗΒΕΙΑ
"Τέτοια είναι η πορεία του κόσμου που ποτέ δεν ξέρεις...
που να στηρίξεις την πίστη σου και πως θα εξελιχθεί."
"Θα αναστηθώ...
ξεσκεπάζοντας μαύρες τρύπες μέσα σε σκοτεινές αναμνήσεις."
"Θα αναστηθώ...
μετατρέποντας τα λάθη σε χρυσό."
Είσαι πολύ καλό. Εννοώ, είσαι...
100 χιλιάδες φορές καλύτερο, απ'όλα τα μήλα που είχα ποτέ.
Δεν είμαι ο Σούπερμαν, Είμαι ο Σούπερτραμπ.
Κι εσύ είσαι το Σούπερ Μήλο.
Είσαι τόσο γευστικό. Είσαι τόσο οργανικό, τόσο φυσικό.
Είσαι το καμάρι μου.
"Είναι τέτοιο το πέρασμα του χρόνου που είναι πολύ γρήγορος για να συμπτυχθεί."
"Και ξαφνικά καταβροχθίζεται από σημάδια και ιδού!"
"Θα αναστηθώ...
θα βρω την πορεία μου μαγνητικά."
"Θα αναστηθώ...
και θα ρίξω τον άσσο μου στην τρύπα."
Αρχές Σεπτέμβρη, η μαμά και ο μπαμπάς πήραν ένα τηλεφώνημα απ'τη αστυνομία του Άνναντεϊλ
και τους είπαν ότι το εγκαταλειμμένο αυτο- κίνητο του Κρις αναγνωρίστηκε στην Αριζόνα.
Μια ομάδα βοτανολόγων σκόνταψε επάνω του στην έρημο.
Δεν υπήρχαν ενδείξεις ότι ο Κρις σκόπευε να το ξαναχρησιμοποιήσει...
αλλά ούτε και σημάδια πάλης.
Η αστυνομία πίστευε ότι ο Κρις επέλεξε να το αφήσει εκεί και όχι ότι το είχαν κλέψει.
Η αρχική ανακούφιση της μαμάς και του μπαμπά γρήγορα μετατράπηκε...
σε βεβαιότητα ότι ο Κρις στην πραγματικότητα προσπαθούσε να εξαφανισθεί.
Μαγικό Λεωφορείο 3η Εβδομάδα
"Προειδοποίηση για το ρύζι."
"Καθόλου παιχνίδι"
Δυνατός.
Μπορείς να κάνεις τα πάντα. Μπορείς να πας παντού.
Τα χρήματα, η δύναμη είναι μια ψευδαίσθηση. Όλα είναι στο μυαλό σου.
Μπορείς να είσαι εδώ.
Εγώ και εσύ.
Ένα, δύο. Όχι, όχι, όχι.
Δύο...
Τρία...
Ανατολική Νότια Ντακότα 10 Σεπτεμβρίου 1990 - 19 μήνες πριν το λεωφορείο -
Μην φοβάσαι. Πήγαινέ το εκεί. Έτσι μπράβο.
- Αυτή είναι η ταχύτητά σου. - Σωστά.
Πας πολύ γρήγορα, δεν θα πάρεις όλο το σιτάρι.
Έτσι, ευθεία γραμμή... Πιο ευθεία.
Είδες που μπορείς; Απλά λίγο πιο ίσια. Τώρα είσαι θεριστής.
Κοίτα αυτή τη θέα!
Έχε το νου σου στο σιτάρι, εδώ. Βεβαιώσου ότι το κόβεις.
Μπορείς να γυρίσεις πίσω για να δεις πόσο βγαίνει.
- Πώς νοιώθεις; - Νοιώθω υπέροχα.
Εντάξει, κράτα το ίσιο. Να 'σαι ευλογημένος.
Βγάλε μερικά χρήματα, φίλε μου. Θα σε δω σε λίγο.
Εντάξει.
Γουέιν. Πού πηγαίνεις;
Κέβιν, ξέρεις ότι σ'αγαπώ. Σου κάνω πλάκα. Κάνω πλάκα.
- Σου κάνω πλάκα. - Κοίτα τη δουλειά σου, Γουέιν!
- Γιατί γίνεσαι τόσο εχθρικός; - Δεν ξέρω.
Εγώ και συ είμαστε στην ίδια πλευρά. Είμαστε στην ίδια πλευρά.
- Κουράστηκα από τα πειράγματά σου. - Κέβιν, είμαστε στην ίδια πλευρά.
Άσε με να φέρω... Αν θέλεις γυναίκα, άσε με να τη φέρω.
- Το εννοεί. - Ας παίξουμε χαρτιά.
- Μπορούμε απλά να παίξουμε χαρτιά; - Πάμε, τότε.
2, 4, 6 δολάρια, βάλε όλα τα λεφτά μέσα.
Θέλω να τους δω όλους απένταρους.
- Θέλεις να παίξεις; - Όχι.
- Κέβιν, πόσα έχεις γι'αυτή τη βδομάδα; - Έχω 260.
Ωραία, 260.
Θα μείνουμε στα 260, αυτό είναι το νούμερό μας.
Έχουμε 20.000 λίβρες.
20.000 λίβρες. Πρέπει να τις ξεφορτωθούμε.
Ας το κάνουμε μετά το φαγητό πριν καταπιαστούμε με κάτι άλλο.
Mπορούμε να κάνουμε εκείνα τα 500 δολάρια απόθεμα...
Πως σου φαίνονται όλα αυτά;
Μ'αρέσουν.
Δεν νομίζω ότι μπορεί να το κάνει.
Είναι καμιά βιβλιοθήκη ή βιβλιοπωλείο κοντά...
όπου μπορώ να βρω βιβλία για το κυνήγι και την συντήρηση;
Για ότι έχει σχέση με κυνήγι ή συντήρηση του κρέατος...
μίλα στον Κέβιν. Είναι ο άνθρωπός σου.
Τι τα θέλεις όλα αυτά τα πράγματα;
Πηγαίνω στην Αλάσκα.
Στην Αλάσκα, Αλάσκα; Ή στην πόλη Αλάσκα;
Γιατί έχει μαγαζιά στην Αλάσκα.
Στην πόλη Αλάσκα, έχουν αγορές.
Όχι, φίλε. Aλάσκα, Aλάσκα.
Θα πάρω όλο το δρόμο για εκεί. Όλο τον γαμημένο δρόμο.
Μόνος μου.
Ξέρεις, χωρίς ρολόι, χωρίς χάρτη, χωρίς τίποτα. Αρκεί να είμαι εκεί.
Ξέρεις, ψηλά βουνά, ποτάμια, ουρανός, παιχνίδι.
Αρκεί να είμαι εκεί... Στην άγρια φύση.
- Στην άγρια φύση; - Ναι.
- Και τι κάνεις όταν φτάσεις εκεί; - Απλά ζεις, φίλε μου.
Είσαι απλά εκεί, τη συγκεκριμένη στιγμή, σ'αυτό το ξεχωριστό μέρος.
Ίσως όταν γυρίσω, να γράψω κανένα βιβλίο για τα ταξίδια μου.
Ξέρεις, για την απόδραση απ'αυτή την άρρωστη κοινωνία.
- Κοινωνία! - Κοινωνία!
- Κοινωνία, φίλε! - Κοινωνία!
- Κοινωνία! Κοινωνία! - Κοινωνία!
Κοινωνία, ξέρεις! Κοινωνία!
Ξέρεις τι δεν μπορώ να καταλάβω;
Δεν καταλαβαίνω γιατί κάθε γαμημένος άνθρωπος...
είναι τόσο κακός με τους άλλους.
Δεν έχει νόημα για μένα. Η κρίση. Ο έλεγχος. Όλα αυτά...
Για ποιους "ανθρώπους" μιλάμε;
Ξέρεις, για γονείς, υποκριτές...
πολιτικούς, βλάκες.
Αυτό δεν πάει καλά.
Είναι λάθος να μπαίνεις τόσο βαθιά σ'όλα αυτά τα πράγματα.
Είσαι πολύ μικρός ακόμα, πολύ μικρός.
Αλλά σου υπόσχομαι αυτό.
Eίσαι νεαρός! Δεν πρέπει να παίζεις με αίματα και φωτιές!
- Πρέπει απλά... - Γουέιν, για τι μιλάς;
- Τι; - Εννοώ...
Μιλάω για αίμα και φωτιά.
Μιλάμε για το να παίζεις με το αίμα και τη φωτιά.
-Ποιος είσαι συ για να δίνεις συμβουλές; -Ποιος είμαι εγώ για να δίνω συμβουλές;
- Ναι. - Λοιπόν, χάρηκα που σε γνώρισα.
- Είμαι ο κύριος Ευτυχία. - Ο κύριος Ευτυχία.
Και ο κύριος Ευτυχία μερικές φορές δίνει συμβουλές.
- Άλεξ, σε παρακαλώ. - Με συγχωρείς.
Μερικές φορές ο κύριος Ευτυχία... Λοιπόν, ο κύριος Ευτυχία είναι πάντα χαρούμενος.
Αλλά ξέρεις πότε είναι πιο χαρούμενος;
- Δεν είναι πάντα χαρούμενος. - Πότε είναι χαρούμενος;
Θα μου το πεις αυτό; Έλα, μίλησέ μου γι'αυτό.
Θα σου το πω.
- Τώρα... - Κάθισε κάτω πριν χτυπήσεις.
Ένα πράγμα που πρέπει να θυμάσαι...
είναι αυτό που έγινε στα τέλη του 1940 στο Ρόσγουελ.
Όταν μια έρευνα φορολογικών μητρώων αποκάλυψε ότι ο Κρις έδωσε όλα του τα χρήματα σε φιλανθρωπία...
η μαμά και ο μπαμπάς άρχισαν να "δραστηριοποιούνται".
Προσέλαβαν ιδιωτικό ντετέκτιβ και έκαναν έκκληση σε εθνικό επίπεδο,
αποφασισμένοι να τον εντοπίσουν.
Υπέθεσα ότι θα είναι με τσιγγάνους, μακριά από τα μάτια του νόμου.
Αυτά είναι μηχανήματα για να βλέπεις τζάμπα δορυφορική τηλεόραση.
Εσύ το λες. Εγώ δεν ξέρω τίποτα.
Μπορεί να σου χρειαστεί. Τι όπλο έχεις;
Μάλλον θα πάρω ένα Α-22. Ένα A-22 τουφέκι.
Εντάξει.
Όταν σκοτώσεις το θήραμα ο χρόνος είναι ουσιαστικός.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να προσέξεις είναι να βγάλεις καλά τις τρίχες απ'το κρέας.
Και δεν έχεις πολύ χρόνο γι'αυτό. Το πολύ 1 με 2 ώρες.
Εξαρτάται από τον καιρό. Ειδικά αν έχει ζέστη, έχεις ακόμα λιγότερο χρόνο.
Να προσέξεις να μην κάτσουν μύγες στο κρέας σου.
Γιατί όταν οι μύγες αρχίσουν να χέζουν προνύμφες και σκουλήκια θα είναι πολύ αργά.
Εντάξει. Με πιάσατε. Με πιάσατε.
Τον προειδοποίησα γι'αυτά τα μικρά παράνομα κουτιά.
Κύριε Γουέστερμεργκ, Σκοτ Μπέικερ, FBI. Νομίζω ξέρετε γιατί είμαστε εδώ.
- Εντυπωσιακή εξέλιξη. - Ναι.
Μπορείτε να με βοηθήσετε με το φερμουάρ; Ευχαριστώ.
- Πάμε. - Συγνώμη, παιδιά. Πρέπει να κλείσουμε για λίγο.
Άλεξ, μπορείς να γυρίσεις και να δουλέψεις εδώ ότι ώρα θέλεις.
Η Τζιλ έχει το λογαριασμό σας, παιδιά. Δεν θα λείψω για πολύ.
Να θυμάσαι Άλεξ, μη πας στην Αλάσκα πριν την άνοιξη. Νότια, μικρέ. Καλύτερα να πας νότια.
Τη χρονιά που ο Κρις τελείωσε το λύκειο...
αγόρασε το μεταχειρισμένο Ντάτσουν και διέσχισε όλη τη χώρα.
Έλειπε σχεδόν όλο το καλοκαίρι.
"Μας βλέπουν οι γείτονες..."
Όταν γύρισε στο σπίτι, έτρεξα στο δωμάτιό του να του μιλήσω.
Στην Καλιφόρνια, επισκέφτηκε παλιούς οικογενειακούς φίλους.
Ανακάλυψε ότι οι ιστορίες των γονιών μας για το πως ερωτεύτηκαν και παντρεύτηκαν...
ήταν προσχεδιασμένα ψέματα για να καλύψουν μια άσχημη αλήθεια.
Όταν γνωρίστηκαν, ο μπαμπάς ήταν ήδη παντρεμένος.
Και ακόμα και μετά τη γέννηση του Κρις...
ο μπαμπάς έκανε κι άλλο γιο με την πρώτη του γυναίκα, τη Μάρσια,
με την οποία ήταν ακόμα, επισήμως παντρεμένοι.
Αυτό το γεγονός μας προσδιόριζε αυτομάτως, ως μπάσταρδα.
Η υπεροψία του μπαμπά, τον έκανε να αγνοεί τον πόνο που προκάλεσε.
Και η μαμά, με την ντροπή και την αμηχανία της νεαρής ερωμένης...
έγινε συνεργός του σ' αυτή την απάτη.
Η ευθραυστότητα του κρυστάλλου δεν είναι αδυναμία αλλά ανωτερότητα.
Οι γονείς μου κατάλαβαν ότι ένα κρυστάλλινο ποτήρι πρέπει να το προσέχεις
γιατί μπορεί να θρυμματιστεί.
Αλλά όσο αφορά τον αδελφό μου, δεν κατάλαβαν ότι η διαδρομή της μυστικής τους δράσης...
έφερε τέτοιο όλεθρο, που θα μπορούσε να τους καταστρέψει.
Ο δόλιος γάμος τους αλλά και η άρνηση του πατέρα για τον άλλο του γιο...
ήταν για τον Κρις, η σφαγή της καθημερινής πραγματικότητας.
Ένοιωσε ότι όλη του η ζωή, άλλαξε πορεία, όπως ένα ποτάμι αλλάζει ξαφνικά τη ροή του.
Αυτές οι αποκαλύψεις χτύπησαν τον πυρήνα της ταυτότητας του Κρις.
Έκαναν την παιδική του ηλικία να δείχνει πλασματική.
Ο Κρις δεν τους είπε ποτέ ότι γνώριζε...
και έβαλε κι εμένα να υποσχεθώ το ίδιο.
Δεν μπορώ να πληρώσω τέσσερα. Ποιος θα πληρώσει για το τέταρτο;
Ο Μπράιαν δεν μπορεί να πληρώσει τέσσερα. Πειράζει;
Μπορώ να σας βοηθήσω;
Ναι. Αν ήθελα να κωπηλατήσω στο ποτάμι, ποιο είναι το καλύτερο μέρος για να ξεκινήσω;
"Να ξεκινήσεις;" Τι εμπειρία έχεις;
- Όχι πολλή. - Έχεις άδεια;
Άδεια για τι;
Δεν μπορείς να κωπηλατήσεις στο ποτάμι χωρίς άδεια.
Αν θέλεις, μπορείς να κάνεις αίτηση εδώ, να εξασκηθείς λίγο και μετά να σε βάλω στη λίστα αναμονής.
Υπάρχει λίστα αναμονής για να κωπηλατήσεις στο ποτάμι;
- Σωστά. - Και πόσο πρέπει να περιμένω;
Περίμενε ένα λεπτό.
Κοίταξε, ή θα είμαστε εγώ και συ...
ή θα είμαστε εγώ, εσύ και αυτή.
Η επόμενη διαθέσιμη είναι στις 17 Μαΐου 2003.
Ωραία. Έγινε. Οι τρεις μας τότε.
Σε δώδεκα χρόνια;
- Τι; - Δώδεκα χρόνια για να κωπηλατήσεις σε ένα ποτάμι;
Θα σε ξανακαλέσω...
Μπορείς να περιμένεις...
ή να μπεις σε ομάδα ράφτινγκ, με εξουσιοδοτημένο οδηγό.
Μπορεί να έχουν τίποτα ακυρώσεις της τελευταίας στιγμής, αλλά θα σου κοστίσει 2.000 δολάρια.
Ευχαριστώ πολύ.
Βάλε το κράνος σου, φίλε!
Είμαι ο Σούπερτραμπ!
"Αν παραδεχτούμε ότι η ανθρώπινη ζωή διέπεται από λογική...
η πιθανότητα να την απολαύσουμε είναι καταστραμμένη."
Γεια!
Γεια.
Έλα μαζί μας.
Έχουμε χοτ-ντογκς.
Λέγομαι Μαντς.
- Άλεξ. - Γεια σου, Άλεξ.
Γεια σου. Είμαι η Σόνια.
Είμαστε από την Κοπεγχάγη, και εσύ είσαι απ' τον ορμητικό ποταμό.
Ναι, είμαι.
- Είσαι τρελός! Είσαι τρελός, φίλε. - Θεέ μου!
Σόνια μείνε μακριά του. Είναι τρελός!
Θα σου φτιάξω ένα χοτ-ντογκ. Ένα λεπτό.
Μ'αρέσει εδώ. Εσένα;
Ξέρεις, εδώ είναι η φύση.
Και που πηγαίνεις;
- Δεν έχω αποφασίσει ακόμα. - Αλήθεια;
Μας αρέσει πάρα πολύ εδώ. Χαρήκαμε που σε γνωρίσαμε, φίλε.
Ξέρεις, πήγαμε στο Λος Άντζελες και μετά στο Λας Βέγκας.
Το Λας Βέγκας είναι πολύ ωραίο. Το "Σύμπαν" είναι πολύ ωραίο.
- Το "Σύμπαν" είναι πολύ ωραίο; - Κατάλαβες τι εννοώ;
- Ναι. - Όλο το σύμπαν.
Εννοεί το μέρος, την πόλη. Τα αγγλικά της δεν είναι πολύ καλά.
Αλλά μετά ήρθαμε εδώ. Δεν με πειράζει που είναι λίγο χαζή. Μου αρέσει.
Ξέρεις μπορείς να πας μέχρι το Μεξικό από εδώ.
- Ναι; - Ναι.
Μπορείς να πάρεις το καγιάκ και να πας γύρω γύρω, μέχρι το φράγμα του Χούβερ...
και από 'κει να ακολουθείς το ποτάμι και φτάνεις στο Μεξικό!
- Αλήθεια; - Ναι.
Έλα, έλα! Είναι λίγο αργή μερικές φορές.
Ορίστε ο χάρτης.
Το φράγμα του Χούβερ... Περίπου 330 χιλιόμετρα.
- Σε μίλια; - Περίπου 200 μίλια.
Διακόσια μίλια.
Αναρωτιέμαι αν θα μπορούσα να κωπηλατήσω μέχρι το κόλπο της Καλιφόρνια.
Ναι, μπορείς. Θα έρθω μαζί σου.
Αφήνουμε την Σόνια εδώ και παίρνουμε το καγιάκ.
Θα πάμε στο Μεξικό.
Γιατί στην καρδιά του κάθε άντρα, υπάρχει μια Μεξικάνα ερωμένη.
Ω, φίλε.
Πρέπει να φύγω, παιδιά. Λυπάμαι. Πρέπει να φύγω.
Τι συμβαίνει;
Η περιπολία του ποταμιού με ψάχνει. Κανονικά δεν θα έπρεπε να είμαι εδώ.
Πρέπει να έχεις άδεια, για να είσαι εδώ και εγώ δεν έχω.
Αν σας ρωτήσουν οι φύλακες, πείτε τους ότι δεν με είδατε, εντάξει;
- Εντάξει. - Μακάρι να μπορούσα να μείνω.
Πρόσεχε, φίλε.
- Εντάξει. Πρόσεχε, Μαντς. - Χάρηκα που σε γνώρισα.
- Αντίο, Άλεξ. - Μακάρι να μπορούσα να μείνω.
Δώσε χαιρετίσματα στο Μεξικό κι από μένα.
Αντίο, Άλεξ.
Θα είχαμε Χριστούγεννα σε δύο μήνες...
και τα μόνα νέα που είχαμε, ήταν ότι βρέθηκε το αυτοκίνητό του.
Για πρώτη φορά, πριν από μερικές μέρες, με ενόχλησε το ότι...
δεν ήταν μόνο οι γονείς μου που δεν είχαν νέα από τον Κρις.
Γλυκιά μου;
Εγώ φταίω. Λυπάμαι. Για ότι έγινε, φταίω εγώ.
Δώσε μου άλλη μια ευκαιρία.
Σε παρακαλώ... Έλα. Κάντο για μένα.
Έλα... Μου ζητάει κι άλλο κέρμα...
και δεν έχω, γι'αυτό μπορείς να βιαστείς;
Έλα τώρα, μη μου το κλείνεις.
- Πάρε ένα κέρμα. - Ευχαριστώ.
Ένα κέρμα μόλις έπεσε απ' τον ουρανό...
και είμαι εδώ και σου μιλάω πάλι.
Έχω το κέρμα τώρα, ας... Όχι, όχι, όχι!
Αναρωτιέμαι γιατί δεν προσπάθησε να τηλεφωνήσει για να δει αν θα το σηκώσω.
Θα μπορούσε να το κλείσει αν δεν το σήκωνα εγώ.
Γιατί δεν έστειλε κάποιο γράμμα, με κανένα φίλο;
Με πλήγωσε κάπως...
αλλά είπα πως δεν πειράζει.
Ήξερε ότι τον αγαπούσα αρκετά για να ανεχτώ την άγνοια.
Και αυτό με βοήθησε ώστε να μη ξεχάσω ότι ήταν κάτι παραπάνω από επανάσταση,
κάτι παραπάνω από οργή, αυτό που τον ωθούσε.
Ο Κρις ήταν πάντα τυχοδιώκτης.
Μια φορά, όταν ήταν τεσσάρων χρονών...
περιφερόταν άσκοπα στις 3 τα ξημερώματα, έξι τετράγωνα μακριά απ'το σπίτι.
Τον βρήκαν στην κουζίνα ενός γείτονα...
πάνω σε μια καρέκλα, να σκαλίζει το ντουλάπι με τα γλυκά.
Όποιο ντουλάπι κι αν άνοιγε τώρα, πρέπει να έχει κάτι αρκετά γλυκό μέσα.
Γουέιν...
Μισώ τη σκέψη ότι ένας άνθρωπος όπως εσύ είναι μέσα σ' ένα κλουβί.
Το οδοιπορικό ήταν πολύ εύκολο με όλα αυτά τα χρήματα που με πλήρωσες.
Οι μέρες μου ήταν πιο συναρπαστικές όταν ήμουν απένταρος.
Αποφάσισα να ζήσω έτσι για κάποιο διάστημα.
Η ελευθερία αλλά και φυσική ομορφιά είναι τόσο ωραία για να τα αφήσω έτσι απλά να μου ξεφύγουν...
Κόλπος του Κορτέζ (Καλιφόρνια) 2 Δεκεμβρίου 1990
- Ζούσες σε σπηλιά για 36 μέρες; - Μάλιστα, κύριε.
- Και πώς μπήκες στο Μεξικό αρχικά; - Μέσα απ'τον αγωγό, στο φράγμα Μορέλο.
Το ποτάμι στεγνώνει αρκετά γρήγορα εκεί πέρα, έτσι;
Ναι. Γίνεται κανάλι άρδευσης, χάρη στα φράγματά μας στο βορρά.
Πέρασα το καγιάκ μου μέσα από την έρημο, και έκανα ωτοστόπ μέχρι το Γκόλφο.
Αλλά μετά από μερικές εβδομάδες, μια αμμοθύελλα πήρε το καγιάκ μου.
Έτσι περπάτησα βόρεια. Και να'μαι τώρα.
Δεν μπορείς να περνάς τα σύνορα, χωρίς ταυτότητα.
- Συνεννοηθήκαμε; - Μάλιστα, κύριε.
Έφαγα τόση άμμο, ώστε θα γυρνούσα πίσω στην πόλη ούτως ή άλλως.
Εντάξει. Περίμενε. Θα επιστρέψω αμέσως.
Κάποιος μπορεί να ρωτήσει: "Γιατί να δράσουμε τώρα; Γιατί να μη περιμένουμε;"
Η απάντηση είναι φανερή. Ο κόσμος δεν μπορεί να περιμένει άλλο.
Γεια. Έχετε ώρα;
- Ώρα; - Ναι.
Μπροστά και πίσω.
Δεν έχω άλλα μπλοκ γι'αυτό πάρε κάποιο απ'τους άλλους.
- Επόμενος. - Γεια.
Μπορείτε να μου πείτε πώς θα βγάλω ταυτότητα;
- Χάσατε την ταυτότητά σας, κύριε; - Ναι.
Έχετε πιστοποιητικό γεννήσεως; Τίποτα;
Εντάξει. Πρέπει να το λύσετε με τις αρχές.
Θα τους βρείτε πρωινές ώρες. Το πλησιέστερο τμήμα είναι στο Μοντεμπέλο.
Μπορούμε να σας κάνουμε τα εισιτήρια του λεωφορείου. Απλά πηγαίνετε σ'αυτό το γραφείο.
- Εντάξει. - Πώς λέγεστε;
- Αλεξάντερ Σούπερτραμπ. - Πως;
- Αλεξάντερ Σούπερτραμπ. - Σούπερτραμπ. Αλήθεια;
Ναι.
Ωραία. Θα σε φροντίσω Σούπερτραμπ. Έχω κάτι για σένα.
- Ορίστε. - Ευχαριστώ πάρα πολύ.
Εντάξει, αγόρι μου.
- Και κάτι τελευταίο. - Ναι.
Μήπως έχετε κανένα κρεβάτι και για μένα;
Ναι, βεβαίως. Υπόγραψε εδώ.
Συμπλήρωσε αυτό και θα σε ταχτοποιήσω αμέσως.
- Τι γίνεται εκεί πίσω; - Το έπιασα. Λυπάμαι.
- Έλα, τώρα. Βοήθησέ με. - Εντάξει. Ευχαριστώ, κυρία.
Σούπερτραμπ, ε;
Δίνε του!
Ευχαριστώ, αλλά δεν θα το χρειαστώ το κρεβάτι τελικά.
Μας αφήνεις κιόλας; Σούπερτραμπ!
Κεφάλαιο 3ο: ΕΝΗΛΙΚΙΩΣΗ
Δείξε μου το πρόσωπό σου. Ποτέ δεν ξεχνάω πρόσωπα.
Αν σε ξαναδώ, δεν θα σε συλλάβω, θα σε σκοτώσω.
Θα κάνουμε ότι χρειαστεί για να μην αφήσουμε εσάς τους τσαμπατζήδες να πλήξετε την αξιοπιστία μας.
Μάλιστα, κύριε.
Έχεις ταυτότητα;
- Όχι, κύριε. - Φυσικά και δεν έχεις.
Τελευταία φορά, φίλε μου.
Όλα εντάξει.
Ναι! Αυτό εννοούσα. Επιτέλους!
"Μαγικό Λεωφορείο 7η Εβδομάδα"
"Είναι μυστήριο για μένα."
"Έχουμε μια πλεονεξία που την έχουμε αποδεχτεί."
"Νομίζεις ότι πρέπει να έχεις περισσότερα απ' ότι χρειάζεσαι."
"Μέχρι να τα αποκτήσεις όλα δεν θα απελευθερωθείς."
"Κοινωνία, είσαι μια τρελή ράτσα."
"Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα."
"Όταν θέλεις πιο πολλά απ' ότι νομίζεις ότι χρειάζεσαι."
"Κι όταν σκέφτεσαι περισσότερο απ'ότι θέλεις, οι σκέψεις σου αρχίζουν να ματώνουν."
"Νομίζω ότι πρέπει να βρω ένα μεγαλύτερο μέρος,
γιατί όταν έχεις περισσότερα απ' όσα σου αναλογούν, χρειάζεσαι περισσότερο χώρο."
"Κοινωνία, είσαι μια τρελή ράτσα."
"Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα."
"Κοινωνία, όντως τρελή."
"Ελπίζω να μην είσαι μόνη χωρίς εμένα."
Ευχαριστώ πολύ.
Στα γράμματα που μου έγραφε ο Κρις απ' το κολέγιο...
ήταν φανερό ότι η αγωνία και ο προβληματισμός του με την μαμά και τον μπαμπά συνεχιζόταν.
Είπε ότι ήμουν το μοναδικό πλάσμα στον κόσμο που καταλάβαινε τι ήθελε να πει.
Με ποιανού τα χρήματα αγοράζεις όλα αυτά τα δώρα;
Δουλεύω. Ο μόνος λόγος που δεν μιλάω είναι επειδή γυρίζεις τριγύρω και το παίζεις εραστής.
Εγώ κάνω τις επαφές για να πετύχει αυτή η δουλειά!
- Δεν σε νοιάζει καθόλου για το τι κάνω! - Δεν θέλω καν να συζητάω μαζί σου!
Μη γυρνάς τη πλάτη σε μένα, γυναίκα! Γυναίκα!
Παιδιά! Δείτε τι μου κάνει ο πατέρας σας!
Για όνομα του Θεού, δείτε τι με αναγκάζει η μάνα σας να κάνω!
Άντε γαμήσου! Σε σιχαίνομαι!
Δεν θα γίνει κανένα πάρτι. Θα ακυρώσω τα Χριστούγεννα φέτος.
Θα ακυρώσεις τα Χριστούγεννα; Ποιος νομίζεις ότι είσαι; Ο Θεός;
Σωστά! Είμαι ο Θεός.
Δεν είσαι ο Θεός. Δεν μπορείς να ακυρώσεις τα Χριστούγεννα.
Αυτά είναι μπούρδες!
"ΜΟΝΟΣ...
...ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΡΗΜΙΑ"
Είμαστε 10 παραγγελίες πίσω!
Άλεξ, δεν θέλω να είμαι πάνω απ' το κεφάλι σου συνέχεια. Κάνεις καλή δουλειά.
Θέλω να σε κρατήσω και όλοι θα σε βοηθήσουμε να πας στην Αλάσκα...
αλλά πρέπει να αρχίσεις να φοράς κάλτσες.
Με την πάροδο σχεδόν ενός χρόνου από την εξαφάνιση του Κρις...
ο θυμός των γονιών μου, η απελπισία τους,
η ενοχή τους, έδωσε τόπο στον πόνο.
Και ο πόνος τους έφερε πιο κοντά.
Ακόμα και τα πρόσωπά τους, άλλαξαν.
Πείθει τον εαυτό της ότι είναι ο Κρις.
Ότι είναι ο γιος της, κάθε φορά που προσπερνάει κάποιον άγνωστο.
Και φοβάμαι για την μητέρα μέσα της.
Ένστικτα που φαίνεται να αντιλαμβάνονται την απειλή μιας απώλειας, τόσο τεράστιας...
και αμετάκλητης, που το μυαλό δεν μπορεί να το χωρέσει.
Αρχίζω να αναρωτιέμαι αν μπορώ να κατανοήσω όλα αυτά που λέει ο Κρις...
αλλά μετά θυμάμαι, ότι δεν είναι απλά οι "γονείς" με τους οποίους μεγάλωσε...
αλλά άνθρωποι, οι οποίοι μαλάκωσαν από τον υποχρεωτικό συλλογισμό μιας απώλειας.
Παρά ταύτα, όλα αυτά που λέει ο Κρις, πρέπει να ειπωθούν.
Και πιστεύω ότι, όλα αυτά που πράττει, πρέπει να γίνουν.
Αυτή είναι η ζωή μας.
Μεγάλο παιχνίδι. Πολύ μεγάλο παιχνίδι.
Το έπιασα.
Γαμώτο!
Φύγετε!
"Μπαμπά, μπορώ να ανάψω την ψησταριά, αυτή τη φορά, σε παρακαλώ;"
"Μπορείς να φέρεις το υγρό του αναπτήρα, γιε μου."
"Έλα, μπαμπά. Σε παρακαλώ..."
"Λοιπόν, γιατί όχι, Γουόλτ; Ακούγεται ωραία ιδέα..."
"Σκάσε, Καρίν!"
"Όχι, Μπίλυ. Στο είπα μια φορά. Μη με κάνεις να το ξαναπώ. Εντάξει;"
"Εντάξει;"
"Με ακούς; Με ακούς, γυναίκα;"
"Με ακούς, γυναίκα; Έ; Με ακούς, γυναίκα;"
"Συγνώμη. Συγνώμη, Γουόλτ. Λυπάμαι."
Σκατά.
Όχι! Να πάρει! Γαμώτο!
"Τα σκουλήκια πρόλαβαν! Ο καπνός ήταν αναποτελεσματικός. Παταγώδης αποτυχία. Μακάρι να μην είχα πυροβολήσει..."
"Μία από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της ζωής μου."
"Ήταν φανερή η παρουσία μιας δύναμης όχι και τόσο ευγενικής ως προς τον άνθρωπο."
"Ήταν ένα μέρος παγανιστικών και δεισιδαιμονικών τελετών...
το οποίο κατοικήθηκε από ανθρώπους προϊστορικών εποχών και από άγρια ζώα."
Κεφάλαιο 4ο: ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Σάννυ.
Σάννυ! Έλα εδώ, μωρό μου.
Όχι. Όχι!
18 Δεκεμβρίου 1991 - 4 μήνες πριν το λεωφορείο -
"Είμαι εδώ στο Σλαμπ Σίτυ που έχει διάφορους πανούργους...
ρεμάλια και φυγόδικους κι ένα τσούρμο γελοίους..."
"Σαν φτάσετε εδώ, αναρωτιέστε αν άξιζε τον κόπο..."
όταν ακούσετε αυτούς τους απότομους σκάρτους φαλτσοκιθαρίστες..."
"Δεν έχουμε πολλά λεφτά αλλά έχουμε αρκετή φινέτσα...
κι αν δεν σας αρέσει το στυλ μου, φιλήστε μου τον κώλο!"
Αυτή τη στιγμή, το μόνο που με απασχολεί είναι η Αλάσκα.
Εντάξει. Αυτός ήταν ο "Παλαβός Κέιν"!
Ας καλωσορίσουμε τώρα την "Τρέισυ Τ" από το Σλαμπ Σίτυ!
Γεια. Με λένε Τρέισυ.
"Μην απορείς, ποτέ δεν είχα πολλά να πω."
"Απλά ακούω προσεκτικά τον άνεμο."
"Μην απορείς, δεν υπάρχει τραγούδι που δεν θα παίξω."
"Γιατί δεν υπάρχει ζωή για να πορευτώ..."
Ο Τζακ Λόντον είναι βασιλιάς!
Θα μείνεις μαζί μας για πολύ;
Περιμένω μια επιταγή απ'την προηγούμενη δουλειά μου να έρθει στο Σάλτον Σίτυ τη δεύτερη μέρα των Χριστουγέννων.
Πρέπει να αρχίσω να ετοιμάζομαι για την Αλάσκα.
Όταν πέσει ο ήλιος αργότερα, θα κάνω λίγη γυμναστική.
Όταν έρθει η επιταγή, θα προσπαθήσω να βρω...
μερικά ψηλά βουνά για να αναρριχώμαι κάθε μέρα μέχρι να έρθει η άνοιξη.
Να δω κιόλας, αν θα μου φτάσουν τα χρήματα.
Πρέπει να κάνω αρκετές προμήθειες ως την άνοιξη.
Ίσως χρειαστεί να βρω κι άλλη δουλειά.
Διάολε, θα σου δώσουμε και εμείς κάτι για τις μέρες που πέρασες εδώ στο πάγκο.
Δεν θέλω χρήματα από σας, Ρέινι. Είναι πολύ ευχάριστο που σας συνάντησα.
Φαίνεται ότι τα πάτε μια χαρά.
Είμαστε καλά. Είμαστε πολύ καλά.
Παρεμπιπτόντως, δεν νομίζεις ότι...
πρέπει να συστηθείς στη μικρή Τζόνυ Μίτσελ που έχουμε εδώ;
Εγώ...
- Γεια. - Γεια.
Πουλάς αυτά τα βιβλία;
Τα πουλάω. Τα πουλάμε.
Αυτός τα πουλάει.
Μου αρέσει να διαβάζω.
- Σοβαρά; - Ναι.
Αυτό είναι καλό.
Άκουσα το τραγούδι σου χτες το βράδυ.
- Είμαι απαίσια. - Δεν είσαι απαίσια. Τραγουδάς ωραία.
Ευχαριστώ.
Έλεγα να πάω μια βόλτα στο "Βουνό της Σωτηρίας".
- Θέλεις να έρθεις; - Εντάξει.
- Γεια. - Γεια. Με λένε Άλεξ.
Θα σας ξεναγήσω εδώ. Είμαι εδώ από το 1984, περίπου.
Έρχονται πολλοί τουρίστες και κοιτάζουν αυτή την πόρτα εδώ. Τους αρέσει πολύ.
Βρίσκω πόρτες αυτοκινήτων, τις βάζω όλες εδώ και τις συνδέω μαζί.
Πού βρήκες τους τηλεφωνικούς στύλους;
Αρκετοί άνθρωποι στην κοιλάδα με αγαπάνε πολύ. Όλος ο κόσμος με αγαπάει.
Και θέλω να τους το ανταποδώσω κι εγώ.
Αυτό είναι όλο. Γι' αυτό είμαι ενθουσιασμένος.
- Πιστεύεις πραγματικά στην αγάπη. - Ναι. Ολότελα.
Αυτό είναι, μια ιστορία αγάπης, που συγκλονίζει όλο τον κόσμο.
Ότι ο Θεός μας αγαπάει όλους πραγματικά.
Σε ικανοποιεί αυτή η απάντηση;
- Ναι. - Ωραία.
Με αρέσει εδώ. Νομίζω ότι η ελευθερία αυτού του μέρους είναι καταπληκτική.
Δεν θα έφευγα ούτε για 10 εκατομμύρια δολάρια... εκτός κι αν ήταν αναγκαίο.
Είμαι ευχαριστημένος εδώ στην έρημο και ζω όπως μου αρέσει.
Και νομίζω ότι γίνεται ολοένα και καλύτερο. Και... αυτές οι μεγάλες δεξαμενές εκεί...
ήταν εγκαταστάσεις υπονόμων των Πεζοναυτών στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μπορείτε να μπήξετε τα χέρια σας μέσα. Θα κάνω κι εγώ το ίδιο, για πλάκα.
Τα πάτε μια χαρά.
Σκουπιστείτε στο πουκάμισό μου αν θέλετε.
Αυτό μου ανοίγει την όρεξη.
Ήμουν δυο χρόνια μεγαλύτερη απ' την Τρέισυ όταν έμεινα έγκυος.
- Σοβαρά; - Ναι.
Νόμιζα ότι ο άντρας μου κι εγώ, θα φέρναμε την ειρήνη στο κόσμο...
και μωρά και αγάπη και θα μέναμε μαζί για πάντα...
αλλά τελικά δεν έγιναν έτσι τα πράγματα. Με άφησε.
Κι εγώ λοιπόν...
Τέλος πάντων... Κατέληξα να μεγαλώνω τον Ρίνο μόνη μου. Τον γιο μου.
Μετά γνώρισα τον Ρέινι.
Ήταν πολύ όμορφα στην αρχή. Απλά...
Ο Ρίνο ήταν ήδη έφηβος...
και μόλις είχε αρχίσει να ανεξαρτητοποιείται.
Και δεν έχω νέα του εδώ και δύο χρόνια.
Δεν ξέρω καν που βρίσκεται.
Εύχομαι να τον γνωρίσω, κάποτε.
Οι δικοί σου ξέρουν που βρίσκεσαι;
Παιδιά; Αν πεινάτε το δείπνο είναι έτοιμο.
Ναι, πεινάμε.
Είμαι εντάξει.
Θα 'ρθεις να φας;
Ή θα καθίσουμε εδώ; Γιατί θα καθίσω μαζί σου όλη νύχτα.
Πάμε.
Ελάτε παιδιά. Αρχίζει να κρυώνει.
Δες αυτό. "Φο Μπιζού"; Ντενίζ, αυτό είναι το στοιχείο σου.
Αυτό το άμοιρο κορίτσι είναι έτοιμο να πηδήξει ακόμη και παλούκι από φράκτη.
Και να'σαι κι εσύ, ο "καλόγερος" που θα την ξεπετάξει...
- Σου μίλησε η Τζαν για τον Ρίνο; - Ναι.
Τα παιδιά είναι σκληρά μερικές φορές με τους γονείς τους.
Εσύ σκοπεύεις να δεις τους δικούς σου;
Εγώ έχω μόνο ένα πράγμα στο μυαλό μου, Ρέινι.
Την Αλάσκα;
Ναι, την Αλάσκα.
- Καλά Χριστούγεννα. - Έλα μέσα.
Οι γονείς μου πήγαν στην πόλη.
Όχι.
Ναι. Πήγαν να τηλεφωνήσουν στη γιαγιά μου, για τα Χριστούγεννα.
Όχι, εννοώ ότι δεν μπορούμε να το κάνουμε αυτό.
Γιατί όχι;
Πόσο χρονών είσαι;
Δεκαοχτώ.
Δεκαεπτά.
Ποια χρονιά γεννήθηκες;
Είμαι δεκαέξι.
Θέλεις να κάνουμε κάτι μαζί;
"Είμαι μια γριά, βαπτίστηκα απ'τη μητέρα μου...
ο γέρος μου είναι ένα άλλο, παιδί που έχει γεράσει."
"Αν τα όνειρα ήταν κεραυνός, η λάμψη ήταν η επιθυμία."
"Αυτό το παλιόσπιτο θα 'πρεπε να 'χε καεί, εδώ και καιρό."
"Κάνε με άγγελο, που πετάει απ' το Μοντκόμερυ."
"Κάνε με αφίσα, ενός παλιού ροντέο."
"Απλά δώσε μου κάτι που να μπορώ να στηριχτώ."
"Το να πιστεύω σε μια τέτοια ζωή είναι πολύ δύσκολο για να συνεχίσω."
Μπορείς να μου στείλεις γράμμα σ' αυτή τη διεύθυνση, στη Νότια Ντακότα.
Δεν ξέρω πότε θα το πάρω, αλλά θα το πάρω.
Είσαι υπέροχη.
- Ναι; - Ναι.
Και να θυμάσαι, αν θέλεις κάτι στη ζωή, απλά άρπαξέ το.
- Να προσέχεις, μικρέ. - Και συ.
- Αποφασίσατε τίποτα για την Πρωτοχρονιά; - Το σκεφτόμαστε ακόμα.
Απλά πάρε το σάκο σου και συνέχισε, εντάξει;
Δεν αντέχω τις αγκαλιές.
Αντίο!
Πέρασε ενάμιση χρόνος μέσα σ' αυτό που ο μπαμπάς ονόμαζε "Χειμέρια Νάρκη".
Μαγικό Λεωφορείο 9η Εβδομάδα
Το βάρος της εξαφάνισης του Κρις είχε αρχίσει να καταλαγιάζει εντελώς μέσα μου.
"Είχα περάσει αρκετά...
και τώρα νομίζω ότι βρήκα τι χρειάζεται για να είσαι ευτυχισμένος."
"Μια ήσυχη μοναχική ζωή στην εξοχή...
με την πιθανότητα να είσαι χρήσιμος σε ανθρώπους που εύκολα κάνουν το καλό...
και που δεν είναι μαθημένοι να ζητάνε ανταλλάγματα."
"Και δουλειά που να είναι κάποιας χρησιμότητας."
"Μετά ξεκούραση, φύση, βιβλία, μουσική...
αγάπη για τον συνάνθρωπο."
"Αυτή είναι η άποψή μου για την ευτυχία."
"Και μετά, πάνω απ' όλα αυτά, μία σύντροφος...
και ίσως και παιδιά."
"Τι άλλο μπορεί να επιθυμεί η καρδιά ενός άντρα;"
"Έρχεται ένα πρωινό που μπορώ να νοιώσω...
ότι δεν έχει μείνει τίποτα πια κρυμμένο."
"Κινούμαι σε μια σουρεαλιστική σκηνή...
αλλά η καρδιά μου δεν θα είναι ποτέ μακριά από δω."
"Σίγουρα όπως αναπνέω, σίγουρα όπως είμαι θλιμμένος...
θα κρατήσω αυτή τη σοφία στη σάρκα μου."
"Φεύγω απ' εδώ πιστεύοντας σε περισσότερα...
και υπάρχει ένας λόγος που θα...
ένας λόγος που θα γυρίσω."
"Καθώς διασχίζω το ημισφαίριο...
έχω την επιθυμία να εξαφανιστώ."
"Έχω πληγωθεί και έχω θεραπευθεί...
τώρα για την επιστροφή είμαι καθαρός."
"Σίγουρα όπως αναπνέω, σίγουρα όπως είμαι θλιμμένος...
θα κρατήσω αυτή τη σοφία στη σάρκα μου."
"Φεύγω απ' εδώ πιστεύοντας σε περισσότερα...
αυτή η αγάπη δεν έχει όριο..."
"Διάσχιση ποταμού αδύνατη!"
"Βράχηκαν μέσα - Μοναξιά"
"Φοβισμένος"
Σάλτον Ση (Νότια Καλιφόρνια)
Τελευταίο Κεφάλαιο: ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΓΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ
Που κατασκήνωσες;
Λίγο μετά το Χοτ Σπρινγκς.
Ζω εδώ έξι χρόνια και ποτέ δεν άκουσα γι'αυτό το μέρος.
- Δείξε μου πως να πάω εκεί. - Ναι.
- Ρον Φραντζ. - Άλεξ.
Από πού είσαι, Άλεξ;
Από τη Δυτική Βιρτζίνια.
Πολιτειακός Δρυμός "Άντζα Μπορέγκο Ντέζερτ" 12 Ιανουαρίου 1992
Αυτό είναι... Μάλιστα...
Δεν...
Δεν ανησυχείς γι'αυτούς τους χασικλήδες και τους γυμνιστές που μαζεύονται εδώ;
Όχι, δεν ενοχλούν κανέναν.
Μου φαίνεσαι έξυπνος νέος. Κάνω λάθος;
Νομίζω πως το κεφάλι μου είναι στη θέση του.
Αυτό εννοούσα.
Πόσο καιρό είσαι εδώ;
- Δυο βδομάδες. - Και πιο πριν;
Σε πολλά μέρη. Πήγαινα από 'δω και από 'κει.
- Πόσων χρονών είσαι; - Εικοσιτρία.
Εικοσιτριών χρονών! Δεν νομίζεις ότι θα έπρεπε να σπουδάσεις κάτι;
Και να βρεις καμιά δουλειά; Να κάνεις κάτι στη ζωή σου;
Κοιτάξτε, κύριε Φραντζ...
πιστεύω ότι οι σταδιοδρομίες είναι εφεύρεση του 20ου αιώνα και δεν μου χρειάζονται.
Δεν χρειάζεται να ανησυχείτε για μένα. Έχω πανεπιστημιακή εκπαίδευση.
Δεν είμαι άπορος. Ζω έτσι γιατί το επέλεξα.
- Μες τη βρώμα; - Ναι, μες τη βρώμα.
- Πού είναι η οικογένειά σου; - Δεν έχω πλέον.
Κρίμα.
Κύριε Φραντζ, θέλω να σας δείξω κάτι.
Ελάτε.
Είναι λίγο ψηλά και απότομα για μένα παιδί μου.
Εντάξει, αλλά ακόμα κι από εδώ, η θέα είναι υπέροχη, έτσι;
Από την κορυφή μπορείτε να δείτε μέχρι την θάλασσα του Σάλτον.
Μπορείς να δεις την θάλασσα του Σάλτον από εκεί πάνω;
Ναι, κύριε.
Χριστέ μου.
- Δεν θέλετε να ανέβετε; - Όχι. Δεν κάνω εγώ τέτοια πράγματα.
Πέρασα την περισσότερη ζωή μου στο στρατό.
Την πρωτοχρονιά, του 1957, ήμουν στην Οκινάουα.
Η γυναίκα μου με τον γιο μου ήταν εδώ. Οδηγούσαν με το αυτοκίνητο...
και κάποιος πιωμένος έπεσε πάνω τους.
Τους σκότωσε και τους δυο.
Τώρα θα σκεφτείς ότι το χειρότερο πράγμα που θα έκανα...
θα ήταν να το ρίξω στο ουίσκι.
Αλλά εκείνο τον καιρό, ένοιωσα ότι ήταν το μόνο που μπορούσα να κάνω.
Και το έκανα πολύ!
Αλλά γρήγορα κατάλαβα ότι...
δεν θα έφερνα τη γυναίκα και το γιο μου πίσω πενθώντας μ' ένα μπουκάλι.
Γι'αυτό συμμαζεύτηκα και σταμάτησα να πίνω.
Από τότε λοιπόν, αυτή είναι η ζωή μου.
Ταξιδεύετε ποτέ κύριε Φραντζ;
Όχι, δεν μπορώ να απομακρυνθώ απ' το δέρμα μου.
Χαράζω πάνω σε δέρματα. Έχω ένα μικρό εργαστήριο στο γκαράζ.
Μ' αυτό και μαζί με τη σύνταξή μου τα καταφέρνω αρκετά καλά.
Αλλά όποτε λέω να πάω κανένα ταξιδάκι, σκέφτομαι ότι θα μένω πίσω στις παραγγελίες και δεν το κάνω.
Όταν τελειώσουμε το φαγητό, θα ήθελα να δω το εργαστήρι σας.
Αλήθεια; Ήλπιζα να το πεις αυτό.
- Είναι απίστευτο πόσο ελάσιμο είναι. - Ναι, είναι.
Όταν το δέρμα είναι υγρό μπορείς...
- Είναι σαν βούτυρο. - Ναι.
Και μετά σκληραίνει, και μένει σ' αυτή τη θέση.
Ένα καλό κοπάνημα με τη ματσόλα. Χτύπα το κάτω..
Πήγα στην Νότια Ντακότα. Εργάστηκα σε μια σιταποθήκη...
για κάποιον Γουέιν. Ήταν ωραίος τύπος. Πήρα τον ποταμό Κολοράντο,
πέρασα από το Γκραντ Κάνυον και απ' όλα τα ορμητικά περάσματα,
το οποίο είναι το πιο τρομακτικό πράγμα που έκανα ποτέ.
Και απ' το Κολοράντο κάτω στο Μεξικό, στο Γκόλφο όπου και κόλλησα.
Το "Βουνό της Σωτηρίας". Το "Σλαμπ Σίτυ".
Τι σημαίνει το "Β";
Βορράς.
Αλάσκα;
Παιδί μου, από τι προσπαθείς να ξεφύγεις;
Θα μπορούσα να σας κάνω την ίδια ερώτηση!
Μόνο που ξέρω ήδη την απάντηση!
Σοβαρά, την ξέρεις;
Την ξέρω, κύριε Φραντζ! Πρέπει να γυρίσετε πίσω στον κόσμο!
Να φύγετε από το μοναχικό σας σπίτι, από το μικρό σας εργαστήριο.
Να ξαναβγείτε στο δρόμο! Αλήθεια!
Θα ζήσεις πολλά χρόνια, Ρον!
Πρέπει να κάνεις μια ριζική αλλαγή στον τρόπο ζωής σου!
Ο πυρήνας του ανθρώπινου πνεύματος, προέρχεται από νέες εμπειρίες.
Και εσύ είσαι ένας πεισματάρης γέρος, που κάθεται πάνω στον κώλο του.
- Κάθομαι πάνω στον κώλο μου; - Ναι.
Θα σου δείξω εγώ, που κάθομαι στον κώλο μου!
"Πεισματάρης γέρος."
Θα σου δείξω!
Έλα, τότε! Έλα.
Κάθομαι στον κώλο μου, ε;
Έλα, γέρο. Σκαρφάλωσε.
Κάθομαι στον κώλο μου...
Έλα. Συνέχισε!
Τα πας μια χαρά!
- Συνέχισε, Ρον! - Ναι!
Τον βλέπει κανένας; Θεέ μου, τον βλέπεις;
Ναι...
- Είσαι καλά; - Μικρέ ξεροκέφαλε!
Θα μου λείψεις όταν φύγεις.
Και εσύ θα μου λείψεις, Ρον. Αλλά κάνεις λάθος αν νομίζεις...
ότι η χαρά της ζωής προέρχεται αποκλειστικά από τις ανθρώπινες σχέσεις.
Ο Θεός τα έβαλε όλα γύρω μας. Είναι μέσα στα πάντα. Είναι μέσα σ' όσα βιώνουμε.
Οι άνθρωποι απλά πρέπει να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο τα προσέχουν.
Ναι, θα το θυμάμαι αυτό.
Ναι, θα το κάνω.
Θα το κάνω.
Αλλά θέλω να σου πω κάτι.
Απ' όλα τα κομμάτια που ένωσα...
απ' όλα αυτά που μου είπες για τη μητέρα σου και τον πατέρα σου...
και τα προβλήματα που είχες και με την εκκλησία επίσης...
υπάρχει λοιπόν και κάτι άλλο, μεγαλύτερο, που όλοι το εκτιμάμε...
και είναι αυτό που λέμε Θεός.
Όταν συγχωρείς...
αγαπάς.
Και όταν αγαπάς...
το φως του Κυρίου, λάμπει επάνω σου.
- Σκατά. - Σου είπα να μην μιλάς έτσι.
Στο είπα, έτσι;
Πού είναι τα γαμημένα τα ζώα τώρα; Πεινάω!
Πεινάω!
"Για μια στιγμή ξαναανακάλυψε το σκοπό της ζωής της."
"Ήταν εδώ στη γη για να αδράξει το νόημα της άγριας γοητείας της...
και για να πει το κάθε πράγμα με το σωστό του όνομα."
Με το σωστό του όνομα...
Τι είναι αυτό; Τι είναι αυτό εδώ;
Είναι Βιμπόρνουμ Εντούλε. Βιμπόρνουμ Εντούλε.
Χεντισάρουμ Αλπάινουμ.
Το Χεντισάρουμ Αλπάινουμ είναι ρίζα άγριας πατάτας.
Επιλόπιουμ Ανγκιστιφόλιουμ. Αγριόχορτο.
"Ρίζα άγριας πατάτας."
"Άγριο γλυκομπίζελο" ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ προς βρώσιν
Άγρια Πατάτα - Καρότο Αλάσκας Κατάλληλα προς βρώσιν
"Άγριο γλυκομπίζελο" ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ προς βρώσιν
"Τα δηλητηριώδη φιντάνια..."
"Οι πλευρικές νευρώσεις..."
"Αν καταναλωθούν τα συμπτώματα είναι αδυναμία πέψης και ναυτία."
"Τα φυτά μοιάζουν μεταξύ τους..."
"Αν δεν αντιμετωπιστεί, οδηγεί σε λιμό και θάνατο."
Γάμα τα όλα. Γάμα τα όλα!
"Εκατοστή Ημέρα! Τα κατάφερα!
Αλλά σε εντελώς εξασθενημένη κατάσταση."
"Έχω στην κυριολεξία εγκλωβιστεί στην ερημιά."
22 Μαρτίου 1992
Γεια.
Γιατί είσαι ξύπνιος τέτοια ώρα; Είναι 3:30 το πρωί.
Σε άκουσα που σηκώθηκες από τον καναπέ πριν μισή ώρα.
Είχα ένα προαίσθημα ότι δεν θα ήσουν εδώ για πρωινό.
Θα σε πάω 100 μίλια μακριά, σ' ένα μέρος όπου θα μπορείς να πάρεις τρένο...
αεροπλάνο ή να κάνεις ωτοστόπ, και να μην σκαλώσεις στην έρημο.
Θα σε πήγαινα και ως την Αλάσκα, αν δεν είχα Λειτουργία στις 8.
- Ρον, δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό. - Θέλω να το κάνω.
Για να σε βοηθήσω να ξεκινήσεις, αυτά τα πράγματα είναι για σένα.
- Στη μεγάλη μου... - Ξέρω...
Στην μεγάλη σου περιπέτεια στην Αλάσκα.
Ορίστε. Πάρε μια μαχαίρα.
Πτυσσόμενο καλάμι ψαρέματος και διάφορα άλλα μικροπράγματα που έβαλα μέσα για σένα.
- Ρον... - Απλά πάρ'τα.
Θα ντυθώ και τα λέμε στο φορτηγό.
Λοιπόν, φίλε μου...
Ναι...
Είχα μια ιδέα.
Ξέρεις, η μητέρα μου ήταν μοναχοπαίδι... Το ίδιο κι ο πατέρας μου...
και εγώ το μοναδικό τους παιδί...
έτσι λοιπόν όταν πεθάνω, δεν θα υπάρξει συνέχεια.
Η οικογένειά μας θα έχει τελειώσει.
Τι θα έλεγες να μου επέτρεπες να σε υιοθετήσω;
Θα μπορούσα να είμαι, ας πούμε, ο παππούς σου.
Ρον...
μπορούμε να το συζητήσουμε αυτό, όταν γυρίσω από την Αλάσκα;
Ναι, ναι. Σίγουρα.
Εντάξει, Ρον.
Σ'ευχαριστώ.
Πώς θα ήταν άραγε η φωνή του τώρα;
Τι να έλεγε άραγε τώρα;
Συνειδητοποίησα ότι οι λέξεις στις σκέψεις μου είχαν ολοένα και μικρότερη σημασία.
Ο Κρις έγραφε την ιστορία του...
και έπρεπε να είναι ο ίδιος αυτός που θα την έλεγε.
Η ΕΥΤΥΧΙΑ...
...ΕΙΝΑΙ ΑΛΗΘΙΝΗ...
...ΟΤΑΝ ΤΗΝ...
...ΜΟΙΡΑΖΕΣΑΙ.
ΕΙΧΑ ΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ. ΑΝΤΙΟ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!
"Ο Άγριος" Αλεξάντερ Σούπερτραμπ Μάιος 1992
"Να λέμε τα πράγματα με το σωστό τους όνομα."
"Με το σωστό τους όνομα."
Κρίστοφερ Τζόνσον ΜακΚάντλες
Τι κι αν χαμογελούσα...
και έτρεχα στην αγκαλιά σας;
Θα βλέπατε τότε...
αυτό που βλέπω τώρα;
Εις μνήμην του Κρίστοφερ Τζόνσον ΜακΚάντλες 12 Φεβρουαρίου 1968 - 18 Αυγούστου 1992
Δύο εβδομάδες αργότερα, βρέθηκε το πτώμα του Κρις μέσα στο λεωφορείο, από κυνηγούς.
(Η συγκεκριμένη φωτογραφία ήταν κρεμασμένη στη μηχανή του)
Τον Σεπτέμβριο του '92, η Καρίν ΜακΚάντλες πέταξε μαζί με τη τέφρα του αδελφού της, από την Αλάσκα ως την Ανατολική Ακτογραμμή.
Την κουβαλούσε μαζί της... μέσα στο σάκο της.
Ευχαριστούμε τον Τζον Κράκουερ για την καθοδήγησή του...
και την οικογένεια ΜακΚάντλες για την γενναία υποστήριξή τους στην επίτευξη αυτής της ταινίας.
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ PARIS K.